110 Yaşar'ın 24 yıllık itfaiyecilik serüveni

Egede Sonsöz'ün haberine göre, İzmir Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Dairesi Başkanlığı Tire İtfaiye Grubu’nda santral görevlisi olarak görev yapan Yaşar Karaduman’ın yaşam öyküsü, çocukluk yıllarından itibaren zorluklarla şekillendi. Konu Haberler.com tarafından da aktarıldı.

Tıp dilinde osteogenesis imperfekta olarak bilinen ve halk arasında cam kemik hastalığı olarak adlandırılan bu genetik rahatsızlıkla dünyaya gelen Karaduman, bugün 52 yaşında ve 24 yıldır itfaiye teşkilatında görev yapıyor. Ailesinin desteği ve tedavileriyle hayata tutunan Karaduman, 2000 yılında Tire Belediyesi’nde taşeron kadrosunda işe başladı; 2002’de engelli bireylere yönelik sınavı kazanıp itfaiye teşkilatında santral görevlisi olarak çalışmaya devam etti.

O yıllarda kullanılan 110 numaralı itfaiye acil çağrı hattı, Karaduman’ın fiziksel özelliğiyle özdeşleşti. Karaduman, “O zamanlar 110 vardı, 112 yoktu. Boyum da 110 santimetreydi. Bana '110 Yaşar' dediler. Her yerde bu isimle tanındım” ifadelerini kullandı.

2014 yılında Bütünşehir Yasası’yla İzmir Büyükşehir Belediyesi bünyesine geçen Tire İtfaiye Grubu’ndaki görevi sürdürürken, Karaduman yazışmaları takip ediyor, ihbarların ilgili ekiplere ulaştırılması ve koordinasyon sürecinde sorumluluk üstleniyor.

Yaşar Karaduman’ın hayat mücadelesi çocukluk yıllarında başladı. Kemiklerinin kırılganlığı nedeniyle sağlık sorunları yaşayan Karaduman için ailesi büyük fedakârlıklarda bulundu; evlerini satmak zorunda kalan aile, oğullarının yaşamını sürdürmesi için tüm imkanlarını seferber etti. Annesi de küçük Yaşar’ı kucağında okula götürüp getirerek eğitimden geri kalmaması için çaba gösterdi.

"Bir canı kurtarmak çok kıymetli" diyen Karaduman, sahada görev yapmayı, yangınlara müdahale etmeyi ve insanlara doğrudan yardım etmeyi çok istediğini söyledi. Şu anda santralde çalışırken de ihbarların zamanında alınması ve ekiplerin doğru yönlendirilmesi gerektiğine dikkat çekti: “Ben arama kurtarmada olmak isterdim. Sahada çalışmayı isterdim. Çünkü birinin evini, iş yerini, canını kurtarıyorsunuz.”

İtfaiyeciliğin büyük fedakârlık isteyen bir meslek olduğunu vurgulayan Karaduman, “Kafanızı yastığa koyduğunuzda ‘Ben bugün başardım, can kurtardım, mal kurtardım, bir hayvanı kurtardım’ diyebilmek çok güzel. Her mesleğin tadı ayrı ama itfaiye daha farklı” dedi.

Görev yaptığı süre boyunca ekip arkadaşlarıyla güçlü bağ kurduğunu söyleyen Karaduman, bir ihbar geldiğinde olay yerine müdahale etmek üzere yola çıkan ekiplerin arkasından dua ettiğini ve meslektaşlarının desteğinin kendisi için çok değerli olduğunu belirtti.

Yaşadığı deneyimlerden yola çıkarak engelli bireylerin ailelerine seslenen Karaduman, çocukların eğitimden ve sosyal yaşamdan uzak tutulmaması gerektiğini vurgulayarak, “Engelli çocuğunuzu okutun. Onları kendilerini geliştirebilecekleri kurslara gönderin. Aileler çocuklarından utanmamalı, onlara sahip çıkmalı. Biz utanılacak insanlar değiliz. Bize balık yemesini değil, balık tutmasını öğretin” dedi.

Çalışma hayatında kendisine fırsat verilmesinin yaşamını değiştirdiğini belirten Karaduman, engelli bireylerin yeteneklerini ortaya koyabilmeleri için desteklenmelerinin önemine dikkat çekti.

Yaşama gülümseyerek bakıyor: Karaduman, itfaiye teşkilatındaki unutulmaz anılarından söz ederken, hortumdaki aniden su verilmesiyle basınçın havaya kaldırdığı anı ve merdivenli itfaiye aracına çıktığı anı hatırladı; “Çok heyecanlandım ve aşağıya bakamadım” dedi.

Sıcakkanlılığı ve güler yüzlülüğüyle tanınan Karaduman, yaşamın değerini bilmenin önemine vurgu yaptı: “Hep pozitif baktım hayata. Çünkü hayat saç kılı kadar incecik. Bu güzel doğanın, güzel yaşamın kıymetini bilmek lazım.”

"110 Yaşar" itfaiye bünyesinde 24 yıldır sürdürdüğü göreviyle azmin, dayanışmanın ve yaşama sevincinin güçlü bir örneğini ortaya koyuyor. Karaduman’ın hikâyesi, karşılaşılan engellere rağmen hayata ve çalışma yaşamına tutunmanın mümkün olduğunu gösteriyor.

TürkAta Haber Ajansı